Eerlijk gezegd weet ik niet eens of ik mijn studie wel ga gebruiken in mijn volgende vak. Nou ja, ik ga het zeker gebruiken, maar misschien vanuit een geheel onverwachte invalshoek. Ik heb de laatste jaren zo veel inzicht verkregen over hoe mensen functioneren, hoe ze zich presenteren en een glimp mogen zien van wat mensen allemaal kunnen bereiken als ze de juiste motivatie hebben. Ik heb mensen vanuit het slob zien opkruipen en zien opbloeien, prachtig.
Het is kwart voor drie 's nachts als ik dit schrijf. Morgen is het maandag, en nee ik heb over een paar uur nog geen baan om naartoe te gaan. Het wordt een nieuwe week om te gaan zoeken zoeken zoeken. Het is lastig maar ik geloof er in. Ik weet niet ehoe, en ik weet niet waarom, maar ergens in mij is dat steevaste geloof in mijn potntie. Ik weet dat ik kwaliteiten heb, en ik voel dat ik diep van binnen zo veel bij kan dragen aan een organisatie met de passie die ik in me draag. Ik ben op zoek, en ze zijn op zoek naar mij, maar we hebben elkaar nog even niet gevonden.
Ook zijn er mindere dagen hoor, dat ik door emotie even dat vertrouwen kwijt raak. Dan lucht ik mijn hart, en dan krijg ik weer nieuwe impulsen, nieuwe sporen om te volgen. Net als die mensen die ik zag tijdens mijn stage, in het slob, opkruipen en met hulp weer verder opbloeien. Zo gaat dat dus, zo werkt dat, werk zoeken. Met vallen en opstaan, maar telkens weer met een frisse kop en mijn tas gepakt. Klaar om te presenteren aan die werkgever die wellicht een ruwe diamant in me ziet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten